Merhaba arkadaşlar.

Öncelikle yazım biraz uzun olabilir/olacaktır. Bu yüzden dolayı cevap verecek/vermiş kişi ve/veya kişilerin yazıyı komple okuyup konuyu anlaması rica olunur. Çünkü burada derdimi paylaşmamın amacı sizlerden sizin görüşlerinizi görebilmek kısacası kendime, durumuma farklı bir göz ile de bakabilmek. Konuyu okumayarak sadece cevap yazan arkadaşlar/kişiler sadece konunun amacını saptırıyor, Lütfen sadece okuyup daha sonra cevap verebilecek arkadaşlarımız cevap yazsınlar.

Orta okul dönemi

İlk öğretim bitti ve orta okul döneminin kapılarını araladık diye seviniyor iken orta okul dönemim aşk ile tanıştığım bir dönem oluverdi. Nasıl bir aşk? Sınıfımıza yeni bir bayan öğrenci gelmişti. Geldiği ilk gün dikkatimi çekti ve sürekli olarak onu ona fark ettirmeden/hissettirmeden gözlemledim. Gözlemlerim sonucunda aşık olduğumu artık iyice kendi kendime teyit ettim.

Fakat hiç bir zaman gidip kendisine, kendisi için beslediğim duygularımı dile getiremedim. Niye/Neden? Kendime çok yakın gördüğüm bir arkadaşım bana bahsettiğim kızdan hoşlandığını söyledi. Bende o an omuzlarıma büyük bir yükün bindiğini anladım çünkü arkadaşıma iyi cümleler kurmak zorundaydım ve benimde aynı kıza aşık olduğumu kendisine hissettirmemem lazımdı. Aslında ayıp bir şey yok ortada fakat arkadaşım bana konuyu daha önce açtı sadece bize de susmak kalmıştı. Öyle de oldu arkadaşıma hep iyi cümleler söyleyerek onun moralini düzeltiyordum da düzeltmesine ya benim moralim? Tabi ki de çok kötüydü!

Orta okul dönemim boyunca 4 sene deliler gibi sevdim. Diyordum kendi kendime aşk her zaman karşılık beklenerek yaşanabilen bir olgu değildir. Tarafsız da yaşanabilir diyorum kendi kendime... Bu biraz da olsa kendi duygularımı/moralimi avutuyordu. 4 Sene boyunca hiç söyleyemedim kendisine ve orta okul dönemi de böylece trajik sonuçlandı benim için.

Lise dönemi

Liseli olduk büyüdük genç olduk edaları artık hepimizde vardı. Herkes de büyük bir heyecan büyük bir sevinç varken bende hüzün dolu bir yürek ve buna müteakip gözler vardı. Çünkü artık onu göremeyecektim aynı okul da değildik ki nasıl görebilirdim? Lise boyunca tam 4 sene kendisinden hiç bir haber alamadım ve kendisini de hiç göremedim ne tuhaftır. Dünya yaşamak için küçük bir şeyi kovalamak/bulmak için ise çok büyükmüş meğersem... Lise de böyle trajik bitti benim için fakat duygularım değişmemişti üstelik 8 sene yani 2920 gün hep aynı duyguları beslemiş bulunmaktaydım.

Üniversite dönemi

Üniversite sınavlarına girdim fakat aklımın bir köşesinde hala "o" vardı. Sınavı kendime kendi geleceğimi oluştura bileceğim bir hırs ile değil de ileri de ona daha iyi bir yaşantı sunabilmek için çalışmıştım/girmiştim. Sonuçlarımız açıklandı ve askeri okul kazanmıştım. Bunun heyecanını yaşayarak sevinmeli miydim? yoksa artık Eskişehir'den komple uzaklaşacağım için "onu" bir daha hiç göremeyeceğim için üzülmeli miydim?

Askeri okulda bir seneyi tamamlamıştım artık ve okulumuz kapanmıştı. Hazırlıklarımız evimize döneceğimiz içindi sevincimiz ailemizi,eşimizi,dostumuzu göreceğimiz içindi bir de benim için yeni bir hayaldi. Çünkü yine "onu" görebilme olasılığım görememe olasılığımdan daha düşüktü!

Artık evimdeydim. Tatilin ortalarında bulunuyordum. Malum herkesin gündemi takip ettiği ve duygularını ifade ettiği facebook benim içinde öyleydi. Yine sıradan bir gün ve can sıkıntısı ile facebook adresimi açtım. 1 (bir) arkadaşlık isteği 2 (iki) yeni mesaj ibaresini görünce doğal olarak baktım ilk olarak mesajlarımı açtım okudum. Devre arkadaşlarım yollamıştı. Sıra gelmişti arkadaşlık isteğine ve ne göreyim [ "o" beni eklemişti. ] inanamıyorum. O'ydu. O beni eklemişti.

Bir kaç gün konuşmaya başladık artık aramız iyiydi sonuçta orta okul arkadaşıyız. Nasıl kötü olabilir ki? Orta okulda benim kendisine duygularımı ifade edemediğim arkadaşım yani onu bana sevdiğini söyleyen arkadaşım onu üzmüştü ve ayrılmışlardı. O artık o arkadaşımdan nefret ediyordu. Her ne kadar bu duruma üzülsem de sevincim daha büyüktü bu çıkarcılık değildi dile kolay 9 senelik yani 3285 günlük bir özlem,hasretti.

Ya şimdi!

Şimdi arkadaşlar 9 sene yani 3285 gün sonra artık ona karşı beslediğim duygularımı ona söylemek istiyordum. O da tam olarak ayrılmışken bu bir çıkarcılık gibi gözlemlenebilir mi?

ve/veya 9 sene sonra yani 3285 gün sonra o na nasıl onu sevdiğimi söyleyebilirdim! Nasıl inandıra bilirdim?

Tepkisi ne olurdu? Siz olsanız ne yapardınız. Lütfen aklı selim ve konuyu komple okumuş arkadaşlarımız/kişiler görüşlerini benimle paylaşabilir mi? Şimdiden herkese ederim. Ayrıca konum çok uzun olduğu için okunacağını pek tahmin etmiyorum...